Μια συναυλία είναι η ζωή!

Πόσο μου είχαν λείψει οι συναυλίες, το τραγούδι, η μουσική... Μετά τον εγκλεισμό η ελευθερία. Ένα καλοκαιρινό βραδάκι, με την θαλασσινή αύρα να χαϊδεύει τα μαλλιά και το δέρμα να νοτίζει κάτω από το μακό μπλουζάκι. Μια δροσερή μπύρα στο ένα χέρι και το άλλο να χαιδεύει ένα αγαπημένο μπράτσο ή ένα σγουρό κεφαλάκι.

Τα συναισθήματα κάποιου άγνωστου, γράφτηκαν σε μία γλώσσα που δεν γνωρίζω, με κάτι γράμματα που δεν ξέρω να διαβάζω - αυτά τα παράξενα κουκιδάκια με ουρίτσες - πάνω και κάτω από πέντε γραμμές που όμως σχηματίζουν ήχους και διαχέονται στον αέρα για να συναντήσουν τις καρδιές μας. Οι λέξεις κάποιου άλλου ανθρώπου που δεν έχουμε ανταμώσει ποτέ, ξαπλώνουν πάνω στη μουσική και μιλούν για πρόσωπα και καταστάσεις που μοιάζουν τόσο με αυτά που έχουμε ζήσει. Ξυπνούν μνήμες του παρελθόντος, μας ταξιδεύουν σε γνωστά μέρη ή εξάπτουν τη φαντασία μας για νέους προορισμούς και αγκαλιές.

Μέσα από τον θαυμαστό κόσμο της μουσικής, συνδεόμαστε και μοιάζουμε πιο πολύ απ' ότι μπορούμε να διανοηθούμε. Γι' αυτό μας κάνει παρέα, γεμίζει τη μοναξιά μας και μας κάνει χαρούμενους. Η ζωή τροφοδοτεί τη μουσική και η μουσική τη ζωή!