Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ευγνωμοσύνη: μπορεί μια απλή πρακτική να αλλάξει τον εγκέφαλο; Τι αποκαλύπτει μία από τις μεγαλύτερες διεθνείς μελέτες.

Πηγή: Dr Draster - Substack Φωτο: Dreams time Για χιλιάδες χρόνια, η ευγνωμοσύνη είναι υφασμένη στις θρησκευτικές παραδόσεις, τη φιλοσοφία, τις πρακτικές διαλογισμού και τη ψυχολογία. Σχεδόν κάθε πολιτισμός έχει ενθαρρύνει τους ανθρώπους να αναγνωρίζουν σκόπιμα το καλό στη ζωή τους, υποδηλώνοντας ότι αυτή η απλή νοητική άσκηση έχει βαθιά επίδραση στη συναισθηματική ευημερία. Η σύγχρονη νευροεπιστήμη προσπαθεί όλο και περισσότερο να κατανοήσει γιατί η ευγνωμοσύνη φαίνεται να βελτιώνει τη διάθεση, την ανθεκτικότητα και τις κοινωνικές σχέσεις. Μια εξαιρετική διεθνής μελέτη στην οποία συμμετείχαν πάνω από 10.000 συμμετέχοντες από 34 χώρες παρέχει μία από τις πιο ολοκληρωμένες εξετάσεις των παρεμβάσεων ευγνωμοσύνης που έχουν διεξαχθεί ποτέ. Αντί να μελετήσουν την ευγνωμοσύνη εντός ενός μόνο πολιτισμού, οι ερευνητές ήθελαν να διαπιστώσουν αν οι σύντομες ασκήσεις ευγνωμοσύνης λειτουργούν πραγματικά σε διαφορετικούς πληθυσμούς και αν οι πολιτισμικές διαφορές επηρεάζουν την αποτελεσματικότητά τ...

Άρθρο της Αργυρώς Χατζηπαναγιώτου στο Otavoice.gr για το Εγώ θα Ζήσω

 Στεφανία Ρουλάκη: Εγώ θα ζήσω https://cutt.ly/BA5Wmpr

Νέο άρθρο μου στην OtaVoice.gr για το βιβλίο της Σ. Ρουλάκη που παρουσιάστηκε στο Κέντρο Λόγου και Τέχνης Δήμου Αγίας Βαρβάρας στις 21/7/2021
Το Εγώ θα Ζήσω της Στεφανίας Ρουλάκη, εκδ. Πηγή είναι μία Μυθιστορηματική Διήγηση που βασίζεται σε ιστορικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου στην Ουκρανία.
Στο βιβλίο περιγράφεται το χρονικό επιβίωσης της κεντρικής ηρωίδας του βιβλίου, της Ντίνα Πρανίτσεβα. Η Ντίνα Πρανίτσεβα είναι υπαρκτό πρόσωπο. Ήταν κάτοικος Κιέβου, εβραϊκής καταγωγής και ουκρανικής υπηκοότητας, σύζυγος Ρώσου αξιωματικού του στρατού, και μητέρα δύο παιδιών.
Η Ντίνα Πρανίτσεβα επέζησε των γερμανικών εκτελέσεων και διώξεων που εξαπέλυσαν οι Ναζί κατά του εβραϊκού πληθυσμού και άλλων πληθυσμιακών ομάδων στην Ουκρανία.
Μετά τη λήξη του πολέμου (1943) στην Ουκρανία, όταν συγκροτήθηκε σε σώμα η Ουκρανική Δικαιοσύνη για να δικάσει τους πρωτεργάτες της ναζιστικής θηριωδίας για εγκλήματα κατά του Ουκρανικού λαού και της ανθρωπότητας, η Ντίνα Πρανίτσεβα κατέθεσε στο Δικαστήριο τον σκληρό και επίπονο αγώνα της για την επιβίωση, περιγράφοντας με πόνο ψυχής τα εγκλήματα και τις θηριωδίες του φασιστικού καθεστώτος των Γερμανών Ναζί και των συνεργατών τους.
Η συγγραφέας Στεφανία Ρουλάκη γνώρισε την Ντίνα Πρανίτσεβα μέσα από ένα ντοκιμαντέρ που είδε κάποτε για τα εγκλήματα των Ναζί κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην τηλεόραση. Την συγκλόνισε η μαρτυρία της στο Ουκρανικό Δικαστήριο, η μάχη που έδωσε για την επιβίωσή της αλλά και ο τρόπος με τον οποίο σώθηκε από τις μαζικές εκτελέσεις που έγιναν στο Μπάμπι Γιαρ (Το Φαράγγι της Γιαγιάς). Έτσι αποφάσισε να γράψει το μυθιστόρημα ΕΓΩ ΘΑ ΖΗΣΩ
Ανάλυση του βιβλίου στον παρακάτω σύνδεσμο:

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις