Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η αυτοβελτίωση δεν είναι πάντα εξέλιξη. Ποιά είναι η διαφορά;

  Photo: Pexels Πηγή:  River Crane   Ο εσωτερικός κριτής που δεν σωπαίνει ποτέ εντελώς, όση πρόοδος κι αν σημειωθεί — αυτό δεν είναι εξέλιξη. Αυτό είναι το πρόβλημα, μεταμφιεσμένο σε εξέλιξη.   Δύο άνθρωποι κάθονται σε ένα πιάνο. Ο πρώτος παίζει προσεκτικά, σωστά — η προσοχή του είναι στραμμένη προς τα έξω, προς το δωμάτιο, συντονισμένη όχι μόνο με τη μουσική, αλλά και με το πώς αυτή γίνεται αντιληπτή. Υπάρχει προσπάθεια σε αυτό, και κάτι ακόμα: μια βουβή παρακολούθηση, μια ανίχνευση της ατμόσφαιρας για σημάδια έγκρισης. Το παίξιμο είναι τεχνικά άρτιο. Αλλά κάτω από τις νότες, κάτι κοπιάζει πολύ σκληρά. Ο δεύτερος άνθρωπος κάθεται και απλώς παίζει. Το δωμάτιο υπάρχει. Οι άνθρωποι μέσα σε αυτό υπάρχουν. Όμως η προσοχή του βρίσκεται εξολοκλήρου αλλού — μέσα στην ίδια τη μουσική, ακολουθώντας κάτι που δεν έχει καμία σχέση με το πώς θα το εισπράξουν οι άλλοι. Η ποιότητα αυτής της προσοχής είναι απτή. Μια ενέργεια ξεπηδά μέσα από το παίξιμο, η οποία δεν υπήρχε στις νότες....

Νέο βιβλίο! Μαζεύω τα κομμάτια μου

Πολύ καιρό τώρα, σκεφτόμουν να γράψω γι’ αυτά που με δίδαξε το ταξίδι της αυτογνωσίαςγια όσα έμαθα μέσα από την προσωπική μου θεραπεία, την εκπαίδευση στη συμβουλευτική και τη δουλειά του θεραπευτή και συμβούλου ψυχικής υγείας. Έψαχνα μέσα μου να βρω ποια είναι αυτή η ποιότητα, η πιο σημαντική απ’ όλες, που κάνει τους ανθρώπους να τα βγάζουν πέρα. Να ξεπερνούν τις δυσκολίες και να προχωρούν στη ζωή. Τελικά, μέσα από το πρόσφατο κοινό πρόβλημα που παγκόσμια ο άνθρωπος αντιμετωπίζει, μια πανδημία, που σαν κι αυτήν η νεότερη ιστορία δεν έχει να επιδείξει και που εγείρει όλα τα υπαρξιακά θέματα –όπως ο θάνατος, άρα και η υγεία και η ζωή, η ελευθερία, η μοναξιά ή το νόημα της ζωής– ήρθα μπροστά σε μία και μόνο έννοια που μπορεί να μας βοηθήσει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, τη «συγκρότηση». 

Άσχετα με το πώς ο καθένας από εμάς τη νοηματοδοτεί, η ερμηνεία της στο Βικιλεξικό είναι η εξής: «Συγκρότηση είναι ο σχηματισμός ενός οργανωμένου και λειτουργικού συνόλου από τη συγκέντρωση (σ.σ.: η ενέργεια και το αποτέλεσμα του συγκεντρώνω και του συγκεντρώνομαι) και τη συστηματοποίηση διαφόρων στοιχείων». Έχω καταλήξει πως η δύναμη του ανθρώπου να επιβιώσει από κάθε δύσκολη κατάσταση, να ξεκαθαρίσει τι είναι αυτό που του συμβαίνει, να ξεδιαλέξει τι θέλει να κάνει και να ζήσει σύμφωνα με τις προσωπικές του επιθυμίες μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, προωθείται μόνο από τη συγκρότηση. 

Πώς «σχηματίζω», όμως, «ένα οργανωμένο και λειτουργικό σύνολο» μέσω της «συγκέντρωσης» – όπου «συγκεντρώνω και συγκεντρώνομαι»; Και, επιπλέον, πώς «συστηματοποιώ διάφορα στοιχεία» και ποια στοιχεία είναι αυτά; Αν κι εσείς βιώνετε σύγχυση, αν οι καταστάσεις σάς έχουν αποσυντονίσει, αν αμφισβητείτε τον εαυτό σας κι έχετε ανάγκη να κρατηθείτε από κάπου, με χαρά θα μοιραστώ μαζί σας την προσωπική μου συλλογιστική, ελπίζοντας ότι θα σας πει κάτι. Για μένα είναι πια στάση ζωής. Ευχαριστώ εκ των προτέρων όσους επιλέξουν να με διαβάσουν.


Τι βιβλίο που απαντά σε όλα αυτά (και σε άλλα πολλά) μπορείτε να το βρείτε σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία, με παραγγελία στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας, επικοινωνώντας μαζί μου ή στο site των εκδόσεων Iwrite: 



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις