Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η σχολική τάξη ως αγκαλιά και η δύναμη της προσφοράς

  Συνέντευξη με τη Δέσποινα Σπυροπούλου - δασκάλα και συγγραφέα των βιβλίων "Η φραουλίτσα που δεν ήθελε να κοκκινίσει", "Το γαλάζιο το χταπόδι που είχε άλλο ένα πόδι" και "Μάνο μου δεν είσαι μόνος", των εκδόσεων Κομνηνός. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που με την παρουσία τους και μόνο γειώνουν τον χώρο γύρω τους. Η Δέσποινα Σπυροπούλου -η αγαπημένη «κυρία Νούλη» των μαθητών της, που ζει στο Άργος Ορεστικό της Καστοριάς- ανήκει αναμφίβολα σε αυτή την κατηγορία. Μετά από 37 ολόκληρα χρόνια προσφοράς στην εκπαίδευση, συνεχίζει να χτίζει γέφυρες ενσυναίσθησης, μοναδικότητας και αγάπης. Μέσα από το πρόσφατο βιβλίο της, «Μάνο μου, δεν είσαι μόνος…» (Εκδόσεις Κομνηνός), αγγίζει με έναν εξαιρετικά ευαίσθητο τρόπο την ασθένεια ενός παιδιού, την κενή καρέκλα στην τάξη, αλλά και το μεγαλείο της εθελοντικής αιμοδοσίας και της δωρεάς μυελού των οστών. Είχα τη χαρά να συζητήσω μαζί της για το ταξίδι της μάθησης, τον φόβο της αβεβαιότητας και το πώς η σχολική αίθουσα μπ...

Νέο βιβλίο! Μαζεύω τα κομμάτια μου

Πολύ καιρό τώρα, σκεφτόμουν να γράψω γι’ αυτά που με δίδαξε το ταξίδι της αυτογνωσίας, για όσα έμαθα μέσα από την προσωπική μου θεραπεία, την εκπαίδευση στη συμβουλευτική και τη δουλειά του θεραπευτή και συμβούλου ψυχικής υγείας. Έψαχνα μέσα μου να βρω ποια είναι αυτή η ποιότητα, η πιο σημαντική απ’ όλες, που κάνει τους ανθρώπους να τα βγάζουν πέρα. Να ξεπερνούν τις δυσκολίες και να προχωρούν στη ζωή. Τελικά, μέσα από το πρόσφατο κοινό πρόβλημα που παγκόσμια ο άνθρωπος αντιμετωπίζει, μια πανδημία, που σαν κι αυτήν η νεότερη ιστορία δεν έχει να επιδείξει και που εγείρει όλα τα υπαρξιακά θέματα –όπως ο θάνατος, άρα και η υγεία και η ζωή, η ελευθερία, η μοναξιά ή το νόημα της ζωής– ήρθα μπροστά σε μία και μόνο έννοια που μπορεί να μας βοηθήσει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, τη «συγκρότηση». 

Άσχετα με το πώς ο καθένας από εμάς τη νοηματοδοτεί, η ερμηνεία της στο Βικιλεξικό είναι η εξής: «Συγκρότηση είναι ο σχηματισμός ενός οργανωμένου και λειτουργικού συνόλου από τη συγκέντρωση (σ.σ.: η ενέργεια και το αποτέλεσμα του συγκεντρώνω και του συγκεντρώνομαι) και τη συστηματοποίηση διαφόρων στοιχείων». Έχω καταλήξει πως η δύναμη του ανθρώπου να επιβιώσει από κάθε δύσκολη κατάσταση, να ξεκαθαρίσει τι είναι αυτό που του συμβαίνει, να ξεδιαλέξει τι θέλει να κάνει και να ζήσει σύμφωνα με τις προσωπικές του επιθυμίες μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, προωθείται μόνο από τη συγκρότηση. 

Πώς «σχηματίζω», όμως, «ένα οργανωμένο και λειτουργικό σύνολο» μέσω της «συγκέντρωσης» – όπου «συγκεντρώνω και συγκεντρώνομαι»; Και, επιπλέον, πώς «συστηματοποιώ διάφορα στοιχεία» και ποια στοιχεία είναι αυτά; Αν κι εσείς βιώνετε σύγχυση, αν οι καταστάσεις σάς έχουν αποσυντονίσει, αν αμφισβητείτε τον εαυτό σας κι έχετε ανάγκη να κρατηθείτε από κάπου, με χαρά θα μοιραστώ μαζί σας την προσωπική μου συλλογιστική, ελπίζοντας ότι θα σας πει κάτι. Για μένα είναι πια στάση ζωής. Ευχαριστώ εκ των προτέρων όσους επιλέξουν να με διαβάσουν.


Τι βιβλίο που απαντά σε όλα αυτά (και σε άλλα πολλά) μπορείτε να το βρείτε σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία, με παραγγελία στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας, επικοινωνώντας μαζί μου ή στο site των εκδόσεων Iwrite: 



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις