Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η αυτοβελτίωση δεν είναι πάντα εξέλιξη. Ποιά είναι η διαφορά;

  Photo: Pexels Πηγή:  River Crane   Ο εσωτερικός κριτής που δεν σωπαίνει ποτέ εντελώς, όση πρόοδος κι αν σημειωθεί — αυτό δεν είναι εξέλιξη. Αυτό είναι το πρόβλημα, μεταμφιεσμένο σε εξέλιξη.   Δύο άνθρωποι κάθονται σε ένα πιάνο. Ο πρώτος παίζει προσεκτικά, σωστά — η προσοχή του είναι στραμμένη προς τα έξω, προς το δωμάτιο, συντονισμένη όχι μόνο με τη μουσική, αλλά και με το πώς αυτή γίνεται αντιληπτή. Υπάρχει προσπάθεια σε αυτό, και κάτι ακόμα: μια βουβή παρακολούθηση, μια ανίχνευση της ατμόσφαιρας για σημάδια έγκρισης. Το παίξιμο είναι τεχνικά άρτιο. Αλλά κάτω από τις νότες, κάτι κοπιάζει πολύ σκληρά. Ο δεύτερος άνθρωπος κάθεται και απλώς παίζει. Το δωμάτιο υπάρχει. Οι άνθρωποι μέσα σε αυτό υπάρχουν. Όμως η προσοχή του βρίσκεται εξολοκλήρου αλλού — μέσα στην ίδια τη μουσική, ακολουθώντας κάτι που δεν έχει καμία σχέση με το πώς θα το εισπράξουν οι άλλοι. Η ποιότητα αυτής της προσοχής είναι απτή. Μια ενέργεια ξεπηδά μέσα από το παίξιμο, η οποία δεν υπήρχε στις νότες....

Η βουδιστική "αγαπητική καλοσύνη"

Ένας από τους τομείς που έχω ελάχιστες γνώσεις, είναι οι θρησκείες του κόσμου. Καθώς έπεσα πάνω σε πληροφορίες που μου φάνηκαν ενδιαφέρουσες, ανεξάρτητα από το αν πιστεύεις κάποιος ή όχι και σκέφτηκα να τις μοιραστώ μαζί σας.

Η γλώσσα Πάλι (Pāli) είναι μια αρχαία ινδοαρεία γλώσσα, η οποία έχει τεράστια ιστορική και θρησκευτική σημασία, καθώς σε αυτή καταγράφηκαν οι παλαιότερες διδασκαλίες του Βούδα. Εκεί, η λέξη Mettā είναι η είναι η πρώτη από τις τέσσερις κεντρικές αρετές της βουδιστικής ψυχολογίας (Brahmaviharas), αυτή της «Αγαπητικής Καλοσύνης».

Είναι μια ενεργητική, "απέραντη" κατάσταση του νου, και όχι απλώς ένα παθητικό συναίσθημα. Δεν πρόκειται για ρομαντική αγάπη ή συναισθηματική προσκόλληση. Είναι η καθαρή πρόθεση να είναι καλά, ασφαλής και ευτυχισμένος ένας άνθρωπος (συμπεριλαμβανομένου του εαυτού μας). Είναι μια στάση καλοσύνης που δεν περιμένει αντάλλαγμα.

Ένας τρόπος να εξασκηθεί κάποιος σε αυτή την αρετή, είναι μέσω του διαλογισμού στέλνοντας συγκεκριμένες ευχές, ξεκινώντας από τον εαυτό του και επεκτείνοντας τον κύκλο σταδιακά σε ένα αγαπημένο πρόσωπο, ένα «ουδέτερο» πρόσωπο, σε ένα «δύσκολο» πρόσωπο καθώς και σε όλα τα όντα παντού.

Η πρακτική αυτή έχει διαπιστωθεί ότι:

  • Μειώνει την αντιδραστικότητα του αμυγδαλοειδούς σώματος (το κέντρο του φόβου στον εγκέφαλο).

  • Ενισχύει το πνευμονογαστρικό νεύρο, το οποίο μας βοηθά να ηρεμούμε μετά από στρες.

  • Αντισταθμίζει την «προκατάληψη της αρνητικότητας» (την τάση του εγκεφάλου να εστιάζει στα άσχημα), εκπαιδεύοντας τον νου να αναγνωρίζει τη σύνδεση και την ασφάλεια.

  • Βοηθά στην αποκατάσταση του φυχολογικού τραύματος. Αντί το σώμα να «παγώνει» από τον φόβο, η καλλιέργεια της καλοσύνης το βοηθά να νιώθει προστατευμένο και ανοιχτό.

Νομίζω ότι αξίζει να αφιερώσουμε δύο λεπτά τη μέρα για να εξασκηθούμε στην αγαπητική καλοσύνη! Τι λέτε;


1. Κλείσε για λίγο τα μάτια ή χαμήλωσε το βλέμμα. Πάρε μια βαθιά ανάσα και πες νοερά στον εαυτό σου, με την ίδια τρυφερότητα που θα μιλούσες σε ένα μικρό παιδί ή ένα αγαπημένο κατοικίδιο:

  • Είθε να είμαι ασφαλής.

  • Είθε να είμαι υγιής.

  • Είθε να είμαι ευτυχισμένος.

  • Είθε να ζήσω με ηρεμία.

2. Φέρε στο μυαλό σου κάποιον που αγαπάς εύκολα (έναν φίλο, τον σύντροφό σου, έναν δάσκαλο). Δες το πρόσωπό του να χαμογελά και στείλε του τις ίδιες ευχές:

  • Είθε να είσαι ασφαλής.

  • Είθε να είσαι υγιής.

  • Είθε να είσαι ευτυχισμένος.

  • Είθε να ζήσεις με ηρεμία.

3. Σκέψου κάποιον που βλέπεις συχνά αλλά δεν γνωρίζεις προσωπικά, ίσως τον πρώτο άνθρωπο που συνάντησες σήμερα το πρωί βγαίνοντας από το σπίτι σου. Αναγνώρισε ότι κι αυτός, όπως εσύ, θέλει να είναι καλά:

  • Είθε κι εσύ να είσαι ασφαλής και ευτυχισμένος.

4. Τέλος, νιώσε αυτή την καλοσύνη να επεκτείνεται προς τα έξω, σαν κύμα, σε όλους τους ανθρώπους γύρω σου, στην πόλη σου, σε όλο τον κόσμο:

  • Είθε όλα τα όντα να είναι ασφαλή, ευτυχισμένα και ειρηνικά.

Μην πιέζεις τον εαυτό σου να «νιώσει» κάτι μαγικό. Αρκεί η πρόθεση. Κάθε φορά που επαναλαμβάνεις αυτές τις φράσεις, «ποτίζεις» τους νευρώνες σου με την αίσθηση της σύνδεσης αντί για την αίσθηση της απειλής...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις