Πηγή: Positive News
Μια πρωτοβουλία ενδυνάμωσης διδάσκει σε ανθρώπους με απώλεια μελών πώς να καλλιεργούν βιώσιμα, επιτρέποντας σε πολλούς να παράγουν τα δικά τους τρόφιμα και να ξεκινήσουν μικρές εμπορικές καλλιέργειες.
Ένα αγροτικό πρόγραμμα στη Σιέρα Λεόνε βοηθά τους ακρωτηριασμένους να αποκτήσουν δεξιότητες, ανεξαρτησία και μια οδό προς το εισόδημα. Το πρόγραμμα ιδρύθηκε από τον Mambud Samai —πρώην πάστορα που έγινε αγρότης— και διδάσκει σε ανθρώπους με απώλεια μελών πώς να καλλιεργούν βιώσιμα, επιτρέποντας σε πολλούς να παράγουν τη δική τους τροφή και να στήσουν μικρές εμπορικές εκτάσεις.
Ο Samai αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα κατά τη διάρκεια του 11ετούς εμφυλίου πολέμου στη Σιέρα Λεόνε, στον οποίο πολλοί πολίτες υπέστησαν τραύματα που άλλαξαν για πάντα τη ζωή τους. Υπολογίζεται ότι η σύγκρουση άφησε σχεδόν 30.000 θύματα με ακρωτηριασμούς σε όλη τη χώρα, με πολλούς από αυτούς να περιμένουν ακόμη αποζημιώσεις, να δυσκολεύονται ή να αδυνατούν να βρουν εργασία, και να μην έχουν άλλη επιλογή από το να ζητιανεύουν στους δρόμους. «Ιστορικά, αυτή η κοινότητα έχει μείνει με ελάχιστη υποστήριξη από το κράτος, ελάχιστες ευκαιρίες εργασίας και πολύ λίγη αξιοπρέπεια», δήλωσε ο Samai.
Αφού πέρασε δύο χρόνια σε έναν καταυλισμό προσφύγων στη γειτονική Γουινέα, αποφάσισε ότι έπρεπε να γίνει κάτι για να βοηθηθούν και άλλα θύματα της σύγκρουσης. Αρχικά, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το ποδόσφαιρο ως μέσο δημιουργίας κοινότητας για τους ακρωτηριασμένους, ιδρύοντας το 2001 τον Αθλητικό Σύλλογο Ακρωτηριασμένων με Ένα Πόδι (Single-Leg Amputee Sports Association). Η ιδέα αυτή πέτυχε, καθώς δημιουργήθηκαν πρωταθλήματα όχι μόνο στην πρωτεύουσα, Φριτάουν, αλλά και σε άλλες τέσσερις επαρχίες, επιτρέποντας τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες να παίξουν. «Συνεχίζουμε να λειτουργούμε τον σύλλογο ακόμα και σήμερα, χρησιμοποιώντας τη δύναμη του "βασιλιά των αθλημάτων" για να βοηθήσουμε τις κοινότητες να βρουν ελπίδα.»
Ωστόσο, ο Samai ένιωθε ότι η κοινότητα των ακρωτηριασμένων χρειαζόταν κάτι παραπάνω. Το 2018 ταξίδεψε στο Ασιατικό Αγροτικό Ινστιτούτο (Asian Rural Institute) στην Ιαπωνία, ολοκληρώνοντας ένα πρόγραμμα κοινοτικής ανάπτυξης και πρακτικών βιολογικής γεωργίας. Απέκτησε δεξιότητες τις οποίες μετέφερε πίσω στη Σιέρα Λεόνε, όπου ίδρυσε αμέσως την πρωτοβουλία Farming on Crutches («Καλλιεργώντας με πατερίτσες»).
Το πρόγραμμα λειτουργεί σε μια μικρή φάρμα που δρα ως «παιδαγωγικό κέντρο»· οι συμμετέχοντες καταφθάνουν εκεί από όλη τη χώρα και, κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, ζουν, εργάζονται και μαθαίνουν στον χώρο. Στη συνέχεια, μεταφέρουν τις γνώσεις πίσω στα χωριά τους και ενθαρρύνονται να δημιουργήσουν τις δικές τους αγροτικές δραστηριότητες.
Ο Mustapha Bockarie, συμμετέχων στην πρώτη κιόλας ομάδα εκπαίδευσης του Farming on Crutches, έχασε το ένα του χέρι από εξοστρακισμένη σφαίρα μετά τον εμφύλιο πόλεμο και πάλευε με το συναίσθημα του περιθωριοποιημένου. «Οι φίλοι μου έλεγαν ότι ήμουν βάρος για εκείνους», εξήγησε, «αλλά αυτή η εκπαίδευση κάνει τους ανθρώπους που μας έβλεπαν ως ζητιάνους να μας πλησιάζουν. Φτιάξαμε ένα όνομα για τους εαυτούς μας».
Ο Bockarie επέστρεψε στο χωριό του μετά το πρόγραμμα, όπου πλέον διατηρεί μια κοινοτική φάρμα μαζί με τους γείτονές του. Μαζί εκτρέφουν κατσίκες και καλλιεργούν αρκετή τροφή τόσο για τους ίδιους όσο και για πώληση. Μάλιστα, διατηρεί μελίσσια και διδάσκει σε άλλους βιώσιμες αγροτικές μέθοδους, γεγονός που του εξασφαλίζει ένα σταθερό εισόδημα.
Ο Samai είναι ιδιαίτερα υπερήφανος για τα επιτεύγματα μιας ομάδας του 2024, η οποία, χρησιμοποιώντας ρόδες ποδηλάτου, ξυλεία και καλάμια μπαμπού που φύτρωναν ήδη στη φάρμα, σχεδίασε και κατασκεύασε ένα πιο προσβάσιμο καρότσι μεταφοράς (οικοδομικό καρότσι).
Η Zainab Makieu, μέλος αυτής της ομάδας, δήλωσε: «Το καρότσι από μπαμπού είναι πολύ σημαντικό για εμάς που έχουμε σωματικές αναπηρίες. Επειδή δεν θα έλεγα ότι είμαστε ανίκανοι: όλοι γνωρίζουμε ότι η αναπηρία δεν σημαίνει ανικανότητα. Βλέπω τα άλλα αδέλφια μου με αναπηρία και νιώθω άνετα όταν βρίσκομαι εδώ».
Το πρόγραμμα Farming on Crutches αντιμετωπίζει πλέον μια μεγάλη λίστα αναμονής από ενθουσιώδεις ενδιαφερόμενους στη Σιέρα Λεόνε που θέλουν να συμμετάσχουν. Πρόσφατα υποδέχτηκε τον 100ό του συμμετέχοντα, ενώ υπάρχουν σχέδια επέκτασης και σε άλλες χώρες της Δυτικής Αφρικής τα επόμενα χρόνια. Σχεδιάζεται επίσης η ενσωμάτωση επιπλέον εκπαιδεύσεων σε δεξιότητες όπως η μελισσοκομία, καθώς και η προσθήκη μεγαλύτερης αξίας στα ακατέργαστα προϊόντα των αγροτών μέσω αποξήρανσης, ζύμωσης, αποθήκευσης και συσκευασίας.
«Χάρηκα τόσο πολύ και ένιωσα βαθιά δικαιωμένος βλέποντας το δικό μου πάθος για τη βιώσιμη γεωργία να βρίσκει ανταπόκριση στον ενθουσιασμό των συμμετεχόντων μας», είπε ο Samai. «Στην αρχή μπορεί να μην γνωρίζουν σχεδόν τίποτα για τη γεωργία, αλλά ολοκληρώνουν το πρόγραμμά μας και επιστρέφουν στις τοπικές τους κοινότητες ως φορείς αλλαγής».
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου