Παρέα με τη Χρύστα Δημαρέλου, έναν σπάνιο άνθρωπο και δημιουργό!

Σας έχω πει πόσο τυχερή αισθάνομαι για τους ανθρώπους που γνωρίζω και μάλιστα μέσα από τον αγαπημένο για μένα χώρο του βιβλίου των εκδόσεων Κομνηνός. Μία τέτοια, νέα γνωριμία, είναι και με έναν σπάνιο κατά την άποψή μου άνθρωπο, την πολυτάλαντη Χρύστα Δημαρέλου που θα σας αφήσω να γνωρίσετε και να αξιολογήσετε μόνοι σας, μέσα από τη συνέντευξη που μου παραχώρησε:

- Χρύστα που γεννήθηκες και που μεγάλωσες;

Γεννήθηκα στον Πειραιά και μεγάλωσα στη Νέα Σμύρνη, μια περιοχή που τότε είχε μια ξεχωριστή ομορφιά και ζεστασιά.

- Ποιά ήταν τα όνειρά σου;

Πολλά. Πάρα πολλά. Όλα κινούνταν γύρω από κόσμους μαγικούς και ονειρικούς.

- Τα πραγματοποίησες;

Όχι όλα. Τα όνειρα αλλάζουν μαζί μας. Χρειάζεται να προσαρμόζονται για να συνεχίζουμε να προχωράμε. Παρ’ όλα αυτά, έχω καταφέρει βασικά «θέλω» μου: μια επιτυχημένη επαγγελματική πορεία, μια δεμένη οικογένεια και τη δυνατότητα να ζω μέσα από τις ιστορίες που γράφω και εικονογραφώ.

- Σπούδασες οικονομικά, ενώ έκανες μετεκπαίδευση στην ψυχολογία και στην νοηματική. Πως επέλεξες αυτούς τους τομείς;

Οι σπουδές μου μου έδωσαν γερά επαγγελματικά θεμέλια. Παράλληλα, με ενδιέφερε πάντα ο άνθρωπος. Να κατανοώ τον εσωτερικό του κόσμο και να βλέπω μέσα από τη δική του ματιά. Αυτό με βοήθησε και επαγγελματικά, καθώς ως Διευθύντρια Διοικητικών Υπηρεσιών στον Δήμο Χαλκιδέων ήθελα να κατανοώ και να στηρίζω τους ανθρώπους γύρω μου.
Οι μετεκπαιδεύσεις, μαζί με την υποκριτική και τη δημιουργική γραφή, με βοήθησαν να εμβαθύνω στους χαρακτήρες και να αποδίδω πιο ουσιαστικά τόσο τους ρόλους όσο και τις ιστορίες μου.

- Η δημοσιογραφία πως ήρθε στη ζωή σου;

Η δημοσιογραφία ξεκίνησε πολύ νωρίς για εμένα, όταν στην Πέμπτη δημοτικού ο δάσκαλός μας, μας είχε βάλει να βρούμε το βιογραφικό ενός συγγραφέα, το κείμενο του οποίου υπήρχε στο βιβλίο της λογοτεχνίας. Όμως επειδή ακόμη ζούσε, δεν υπήρχαν τα στοιχεία του γραμμένα στις εγκυκλοπαίδειες. Τότε βέβαια δεν υπήρχε ούτε  ίντερνετ, ούτε ΑΙ. Έψαξα στον τηλεφωνικό κατάλογο, και μετά από μακρά αναζήτηση βρήκα το τηλέφωνό του και του πήρα την πρώτη μου συνέντευξη. Στο Ράδιο Χαλκίδα είχα την πρωινή ζώνη και μετά το καθημερινό οικολογικό δελτίο ενημέρωσης.  Ωστόσο, οι επαγγελματικές υποχρεώσεις στον Δήμο με απομάκρυναν νωρίς από τον χώρο.

 - Η υποκριτική;

Μέσα από το «Αεικίνητο Θέατρο Ευρίπου» και τη συνεργασία μου με τη Ράνια Νταλαχάνη και τον Βασίλη Βαλέρη, (οι οποίοι αργότερα έγιναν καλοί και σταθερής αξίας φίλοι). Συμμετείχα σε αρκετές παραστάσεις και αυτή η εμπειρία επηρέασε βαθιά τον τρόπο που προσεγγίζω τους χαρακτήρες.

- Η συγγραφή και η εικονογράφηση; 

Μου άρεσε πάντα να δημιουργώ φανταστικές ιστορίες μέσα στο μυαλό μου και να παίζω με αυτές. Όταν γεννήθηκαν τα παιδιά μου, άρχισα να τους αφηγούμαι καθημερινά ιστορίες που επινοούσα εκείνη τη στιγμή. Αυτή ήταν η καλύτερη άσκηση φαντασίας.
Αργότερα θέλησα να δώσω μορφή σε αυτές τις ιστορίες και μέσα από την εικόνα, γι’ αυτό στράφηκα στην εικονογράφηση και τα κόμικς.

- Πώς καταφέρνει μια οικονομολόγος και πρώην Διευθύντρια Διοικητικών Υπηρεσιών  και Προγραμματισμού του Δήμου Χαλκιδέων να διατηρεί ζωντανή τη "μαγεία" που απαιτεί η συγγραφή παραμυθιών και η εικονογράφηση κόμικς; Πως λειτούργησε ο ένας ρόλος για τον άλλον;

Η δημιουργικότητα δεν περιορίζεται από το επάγγελμα. Ακόμη και μέσα σε απαιτητικές συνθήκες, μπορείς να βρεις χώρο για να εκφραστείς,  αρκεί να έχεις τη διάθεση να δεις αλλιώς την καθημερινότητα.

- Τι σε εμπνέει;

Τα πάντα. Ακόμη και το πιο απλό ερέθισμα μπορεί να γίνει αφορμή. Κυρίως όμως, η ανάγκη να εκφραστώ, να επικοινωνήσω και να δώσω φωνή σε όσα με απασχολούν.

-  Είσαι ένα πολυτάλαντο άτομο. Τι αγαπάς πιο πολύ;

Το ξάφνιασμα που φέρνει κάθε νέα δημιουργία.

- Το κόμικ σου "Μια πόλη μαγική" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κομνηνός, εκδόθηκε στο Μεξικό στα ισπανικά, με τίτλο "La Ciudad Magica". Πως έγινε αυτό;

Έχουν εκδοθεί στα μεξικάνικα ψηφιακά περιοδικά κόμικ  Dibujando comics στην Ισπανική γλώσσα, το κόμικ «La Ciudad Magica» τεύχος 11 και το κόμικ «Quando la mente vuele»  τεύχος 14.

Αυτές οι εκδόσεις έχουν την κεντρική ιδέα  των κόμικ «Μια πόλη μαγική» και του «Όταν το μυαλό πετάει» σε τελείως διαφορετικές εικονογραφήσεις.  Αυτό έγινε με παρακίνηση του ταλαντούχου και διάσημου μεξικανού δασκάλου μου στο κόμικ Ivanevsky και με τη συμμετοχή μου σε καλλιτεχνικές ομάδες επικοινωνίας, όπου μου ζητήθηκε να συμμετέχω σε αυτές τις εκδόσεις. 

- Πώς νιώθει ένας Έλληνας δημιουργός όταν βλέπει τις εικόνες και τις ιστορίες του να μεταφράζονται και να διαβάζονται σε μια άλλη χώρα και μάλιστα και σε μία άλλη ήπειρο;

Χαρά μεγάλη και μια επιβεβαίωση ότι η τέχνη μπορεί να ξεπερνά σύνορα και γλώσσες. 

 - Πιστεύεις ότι η φόρμα του κόμικ μπορεί να αγγίξει δύσκολα ζητήματα πιο άμεσα από ένα απλό κείμενο;

Ναι. Παρότι απαιτεί περισσότερο χρόνο στη δημιουργία του, είναι άμεσο και μεταφέρει το μήνυμα χωρίς περιττές λέξεις.

- «Το βιβλίο σου "Μη φοβάσαι να μιλήσεις" καταπιάνεται με το κρίσιμο θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης στη παιδική ηλικία. Τι σε έκανε να γράψεις για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα;

Έχοντας μεγαλώσει σε μία εποχή όπου το θύμα ήταν πιο ενοχοποιημένο από τον θύτη, και παρακολουθώντας όλα όσα συμβαίνουν σήμερα, αποφάσισα να δώσω το μήνυμα στα παιδιά αλλά και στους μεγάλους να μη φοβηθούν ποτέ να μιλήσουν.

- Έχεις λάβει αρκετά βραβεία και διακρίσεις, όπως για παράδειγμα από τον ΕΠΟΚ για το έργο "Έκρηξη" και το "Χρυσοπράσινο Φύλλο". Τι σημαίνει η βράβευση για έναν δημιουργό;

Η συμμετοχή σε έναν διαγωνισμό, αποτελεί την παρακίνηση για να δημιουργήσεις, που ίσως και να μην το έκανες σε διαφορετική περίπτωση. Σε οριοθετεί, είτε σαν θέμα, είτε σαν μέγεθος, είτε σαν χρόνο. Η βράβευση σε ανατροφοδοτεί για να συνεχίσεις. Είναι η φωνούλα που σου λέει «καλά πας, συνέχισε». Αλλά ακόμη κι η μη διάκριση, σου δίνει ώθηση και προβληματισμό για να βελτιωθείς.

 - Τι είναι για σένα ο εθελοντισμός;

Η πράξη που σου θυμίζει ότι είναι σημαντικό και αναγκαίο να είσαι άνθρωπος.

 - Ποιος είναι για σένα ο ορισμός του "ενεργού πολίτη";

Είναι εκείνος που δεν μένει στην κριτική, αλλά συμμετέχει, διεκδικεί και νοιάζεται για το σύνολο. 

Ενεργός πολίτης είναι αυτός που δεν κάνει απλώς κριτική αλλά έχει σηκωθεί από τον καναπέ, έχει αφήσει την ζεστασιά του σπιτιού κι έχει βγει έξω για να διεκδικήσει για τα δικαιώματά του, για τον διπλανό του, για την ειρήνη.

- Αν είχες τη δυνατότητα να περάσεις ένα μήνυμα στους αναγνώστες μας, ποιο θα ήταν αυτό;

Να μη σταματούν ποτέ να προσπαθούν και να διεκδικούν έναν κόσμο με περισσότερη δικαιοσύνη και ειρήνη.

Ευχαριστώ πολύ Στεφανία μου για την όμορφη παρέα που κάναμε.

Εγώ τι να πω γι' αυτή την όμορφη συνέντευξη; Ένα ευχαριστώ λίγο μου φαίνεται!

Όσοι ενδιαφέρεστε για τα βιβλία της Χρύστας, από τις εκδόσεις Κομνηνός, μπορείτε να τα βρείτε εδώ