Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η σχολική τάξη ως αγκαλιά και η δύναμη της προσφοράς

  Συνέντευξη με τη Δέσποινα Σπυροπούλου - δασκάλα και συγγραφέα των βιβλίων "Η φραουλίτσα που δεν ήθελε να κοκκινίσει", "Το γαλάζιο το χταπόδι που είχε άλλο ένα πόδι" και "Μάνο μου δεν είσαι μόνος", των εκδόσεων Κομνηνός. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που με την παρουσία τους και μόνο γειώνουν τον χώρο γύρω τους. Η Δέσποινα Σπυροπούλου -η αγαπημένη «κυρία Νούλη» των μαθητών της, που ζει στο Άργος Ορεστικό της Καστοριάς- ανήκει αναμφίβολα σε αυτή την κατηγορία. Μετά από 37 ολόκληρα χρόνια προσφοράς στην εκπαίδευση, συνεχίζει να χτίζει γέφυρες ενσυναίσθησης, μοναδικότητας και αγάπης. Μέσα από το πρόσφατο βιβλίο της, «Μάνο μου, δεν είσαι μόνος…» (Εκδόσεις Κομνηνός), αγγίζει με έναν εξαιρετικά ευαίσθητο τρόπο την ασθένεια ενός παιδιού, την κενή καρέκλα στην τάξη, αλλά και το μεγαλείο της εθελοντικής αιμοδοσίας και της δωρεάς μυελού των οστών. Είχα τη χαρά να συζητήσω μαζί της για το ταξίδι της μάθησης, τον φόβο της αβεβαιότητας και το πώς η σχολική αίθουσα μπ...

Η νέα τάση στην αστική ανάπτυξη: αγρογειτονιές. Οι γειτονιές που χτίζονται γύρω από αγροκτήματα!



Πηγή: "Agrihoods: Neighborhoods Built Around Farms" - Ματ Σίμον, από τον ιστότοπο Reasons to be Cheerful

Αντί για τα παραδοσιακά προάστια που χτίζονταν γύρω από γήπεδα γκολφ και πάρκινγκ μια νέα τάση στις ΗΠΑ και αλλού κερδίζει έδαφος: τα «agrihoods». Πρόκειται για οικιστικές κοινότητες που σχεδιάζονται με επίκεντρο μια λειτουργική φάρμα. Στόχος είναι η σύνδεση των ανθρώπων με την τροφή τους, τη φύση και τους γείτονές τους.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

  1. Οι κάτοικοι θέλουν πρόσβαση σε βιολογικά, τοπικά τρόφιμα χωρίς μεσάζοντες.

  2. Η φάρμα λειτουργεί ως «κοινοτικό κέντρο», όπου οι γείτονες συναντιούνται κατά τη συγκομιδή ή σε εκπαιδευτικά προγράμματα.

  3. Έτσι υπάρχει διατήρηση του πράσινου χώρου, καλύτερη διαχείριση των ομβρίων υδάτων και μείωση του αποτυπώματος άνθρακα στις μεταφορές τροφίμων.

Παραδείγματα και Λειτουργία

  • Σε πολλές από αυτές τις γειτονιές, οι κάτοικοι πληρώνουν μια ετήσια συνδρομή ή ένα τέλος συντήρησης και σε αντάλλαγμα λαμβάνουν ένα μερίδιο από την εβδομαδιαία συγκομιδή (μοντέλο CSA - Κοινοτικά Υποστηριζόμενη Γεωργία).

  • Επαγγελματίες αγρότες συνήθως αναλαμβάνουν τη βαριά δουλειά, αλλά οι κάτοικοι μπορούν να βοηθήσουν εθελοντικά.

  • Το παράδειγμα του Detroit: Αναφέρεται συχνά το "Agrihood" στο Ντιτρόιτ ως μοντέλο αστικής αναγέννησης, όπου εγκαταλειμμένες εκτάσεις μετατράπηκαν σε παραγωγικούς κήπους που τροφοδοτούν μια ολόκληρη γειτονιά, προσφέροντας τροφή σε περιοχές που θεωρούνταν «διατροφικές έρημοι».

Οικονομικό και Κοινωνικό Αντίκτυπο

Αν και ορισμένες αγρογειτονιές είναι πολυτελείς αναπτύξεις, το άρθρο τονίζει ότι το μοντέλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για οικονομικά προσιτή κατοικία. Συνδυάζοντας τη στέγαση με την παραγωγή τροφής, μειώνεται το κόστος διαβίωσης και βελτιώνεται η ποιότητα ζωής.

Οι αγρογειτονιές δεν είναι απλώς μια μόδα, αλλά μια απάντηση στην αποξένωση της σύγχρονης προαστιακής ζωής. Αντικαθιστούν το γκαζόν που απαιτεί πολύ νερό με παραγωγική γη, μετατρέποντας τις γειτονιές σε οικοσυστήματα που τρέφουν το σώμα και το πνεύμα των κατοίκων! 

Μακάρι να βλέπαμε κάτι τέτοιο και στην Αθήνα. Η ζωή θα ήταν πιο υποφερτή!

Αν το άρθρο σας φάνηκε ενδιαφέρον, μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις